Κυριακή, 5 Απριλίου 2009

Πώς αντιλαμβάνονται οι δημοσιογράφοι του ΒΗΜΑΤΟΣ τον εκσυγχρονισμό της διδασκαλίας της Ιστορίας της ΚΥΠΡΟΥ

[Πολιτική ένταση πυροδότησε η απόφαση του προέδρου κ. Δ. Χριστόφια να αλλάξει τα σχολικά βιβλία ως χειρονομία καλής θελήσεως προς τους Τουρκοκυπρίους
Βιβλιομαχία στην Κύπρο
Ο ρόλος του Γεωργίου Γρίβα-Διγενή και
οι κατά τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο «παραχαράκτες της Ιστορίας» ]
ΒΗΜΑ Ν. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ | Κυριακή 5 Απριλίου 2009

Η ΑΠΟΦΑΣΗ του προέδρου της Κύπρου κ. Δ. Χριστόφια να αλλάξει τα σχολικά βιβλία Ιστορίας ως ένα μεγάλο βήμα για την οικοδόμηση μέτρων εμπιστοσύνης ανάμεσα στις δύο κοινότητες πυροδότησε πολιτικές εντάσεις στην Κύπρο, ξύπνησε μνήμες και πάθη του παρελθόντος, ξεσήκωσε τον Αρχιεπίσκοπο που ως νέος εθνάρχης ζήτησε προτού καλά καλά δει το περιεχόμενό τους να ριχθούν στην πυρά και τα βιβλία και οι«παραχαράκτες της Ιστορίας»,προκαλώντας ακόμη και την αντίδραση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Ο «καβγάς για την Ιστορία», γιατί περί καβγά πρόκειται, είναι μεγαλύτερος και από τον καβγά που ξέσπασε πριν από λίγα
χρόνια στην Ελλάδα με την προσπάθεια της τότε υπουργού Παιδείας κυρίας Μαριέττας Γιαννάκου να τροποποιήσει το βιβλίο Ιστορίας. Μια προσπάθεια που τότε δεν ολοκληρώθηκε στοιχίζοντας, κατά πολλούς, και την έδρα στη Βουλή της πρώην υπουργού. Τώρα στην Κύπρο παίζεται το κύρος ενός προέδρου που ξεκίνησε μόνος του τη μάχη για να ξαναγράψει την αληθινή Ιστορία (όπως αυτή υπήρξε) και να αποδώσει ευθύνες για τα δεινά που υπέστη η Μεγαλόνησος. Είναι ζήτημα ημερών το να αναμειχθούν στον καβγά και τα πολιτικά κόμματα στην Αθήνα, καθ΄ ότι σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες που διέρρευσαν καταγράφεται και ανάμειξη των τότε ελληνικών κυβερνήσεων.

Μήλον της Εριδος ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας -Διγενήςκαι όσοι τον βοήθησαν τότε να πάει στην Κύπρο, ο ρόλος του στην ΕΟΚΑ Β΄ και, πριν από την έλευση του Γρίβα, το πώς άρχισαν τα αιματηρά γεγονότα του 1963 που είχαν ως συνέπεια να αλλάξει η ζωή και των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων. Επιπλέον, υπήρξε το 1963«τουρκοανταρσία» , όπως ως σήμερα μαθαίνουν τα κυπριόπουλα στα σχολεία, υπήρξαν μόνον από τους Τούρκους σφαγές; Η τουρκική εισβολή το 1974 ήταν μία ειρηνευτική επιχείρηση, όπως ως σήμερα διδάσκονται οι Τουρκοκύπριοι στα δικά τους σχολεία; Τα ερωτήματα αυτά έρχονται με τα νέα βιβλία Ιστορίας να απαντηθούν, με στόχο να είναι ενιαία τα κείμενα που θα διδάσκονται και στις δύο πλευρές του νησιού.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο πρόεδρος Χριστόφιας επιχειρεί να τροποποιήσει τα βιβλία της Ιστορίας. Δύο φορές προσπάθησε κατά το παρελθόν, όταν πρόεδροι ήταν οι κκ.

Γ. ΒασιλείουκαιΓλ.Κληρίδης, αλλά απέτυχε. Στην Κύπρο αποδίδουν την αποτυχία αυτή στο γεγονός ότι συνάντησε και τις δύο φορές υπουργούς Παιδείας που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ την περίοδο 1955-1960. Τώρα όμως υπουργός Παιδείας είναι ένας ακαδημαϊκός αριστερών πεποιθήσεων, ισχυρός υποστηρικτής της γνήσιας, αληθινής Ιστορίας της μεγαλονήσου. Ο υπουργός Παιδείας κ.

Ανδρέας Δημητρίου τόλμησε να συστήσει μια ομάδα εκπαιδευτικών για να ξαναγράψουν τα βιβλία Ιστορίας και έπεσε στο θρησκευτικό τείχος που λέγεται Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ΒΔ .

Μόνο που δεν κατέβασε σε συλλαλητήριο το λάβαρο της ΕΟΚΑ ο Αρχιεπίσκοπος. Κάλεσε τον υπουργό Παιδείας να παραστεί στην Ιερά Σύνοδο και να δώσει εξηγήσεις, στολίζοντάς τον παράλληλα με μερικά κοσμητικά επίθετα, όπως«παραχαράκτης της Ιστορίας». Και δεν σταμάτησε εδώ. Κάλεσε τους μαθητές, μόλις πάρουν στα χέρια τους τα νέα βιβλία, να μην τα διαβάσουν και να τα πετάξουν αμέσως γιατί, όπως είπε,«τα φαντάσματα στο φως δεν ζουν». Κάλεσε επιπλέον τον υπουργό Παιδείας να σοβαρευτεί και να κατανοήσει ότι εκπροσωπεί την ελληνική κοινότητα που είναι ορθόδοξη, υποδεικνύοντάς του ότι τον αγώνα της ΕΟΚΑ δεν τον έκαναν μερικοί εξτρεμιστές, αλλά όλος ο κυπριακός λαός.

Οι σχέσεις ΑΚΕΛ (που μέχρι πρότινος στην ηγεσία του βρισκόταν ο κ. Χριστόφιας) με την ΕΟΚΑ δεν ήταν ποτέ καλές. Ο στρατηγός Γρίβας, γνωστός και από τη δράση του, κατά τα χρόνια της γερμανικής κατοχής, στην ακροδεξιά «Οργάνωση Χ», κυνηγούσε τα μέλη του ΑΚΕΛ, ορισμένα μάλιστα τα θεωρούσε προδότες και δεν τα ήθελε στις τάξεις της ΕΟΚΑ. Στη δεκαετία του ΄60 υπήρξαν δολοφονίες ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων συνδικαλιστών που ελέγχονταν από το ΑΚΕΛ, οι οποίες ποτέ δεν εξιχνιάστηκαν. Οι Ελληνοκύπριοι έριξαν τότε την ευθύνη στην εθνικιστική τουρκοκυπριακή οργάνωση ΤΜΤ και οι Τουρκοκύπριοι στην ΕΟΚΑ ΒΔ . Βόλευε έτσι τους εθνικιστές και των δύο κοινοτήτων. ...
η συνέχεια:
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=262428

Βιβλιομαχία στην Κύπρο

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Μετά την συνάντηση Χριστόφια με τους συνδέσμους αγωνιστών φαίνεται ότι αυτοί έχουν διαπιστώσει μια υποχώρηση της κυβέρνησης και του υπουργού παιδείας και έχουν ξεσπαθώσει. Το κλίμα μερικές φορές θυμίζει προ-πραξικοπηματική περίοδο με κατηγορίες για παραχάραξη της ιστορίας , για εκπαιδευτικούς μειωμένων αντιστάσεων
Ότι υπολείπονται πατριωτισμού και ζητούν κάθαρση από περιπτώσεις εκπαιδευτικών
Που αμφισβητούν τα θέσφατα της εθνικοφροσύνης. Κατηγορούν την κυβέρνηση και τον υπουργό για ιδεολογικοποίηση της παιδείας- ιστορίας. Όταν στην εκδήλωση της 1ης Απριλίου στο Ελευθερία, μοίραζαν κονκάρδες με τον Γρίβα και το Ένωσης και αυτές να φοριούνται από μαθητές στα σχολεία, αυτό δεν είναι ιδεολογική προσπάθεια και παραχάραξη της ιστορίας . Ποιος συγκαλύπτει τον ρόλο του Γρίβα και προσπαθεί να τον εξαγνίσει στα μάτια της νέας γενιάς; συνεχίζοντας να κτίζει ιδεολογική κυριαρχία και να κεφαλοποιεί πολιτικά πάνω στην θυσία ων αγωνιστών του ’55; Έχετε δει πουθενά αναφορές στους εργατικούς αγώνες των Κυπρίων, στον αντι-αποικιακό αγώνα της Κυπριακής αριστεράς, στις συλλήψεις και εγκλεισμούς σε κρατητήρια συνδικαλιστών την δεκαετία του ’50; Μήπως αυτές οι αποσιωπήσεις δεν αποτελούν προσπάθεια πολιτικής ηγεμονίας της εθνικοφροσύνης; H συμφιλίωση θα πρέπει να ξεκινήσει πρώτα από την Ε/Κ κοινότητα , με την διαλεκτική- κοινωνική παρουσίαση των ιστορικών γεγονότων της περιόδου, αντικειμενικά και σφαιρικά , χωρίς γαλάζιες η κόκκινες παρωπίδες .