Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2008

"Ιστορία της Εκπαιδεύσεως , πηγαί"



Γιατί πληρώνεται ο δάσκαλος;


«...άνεσιν και ακολασίαν εν τω σχολείω...
«-Ακούστε εμέ να σας πω! Να μην ανοίγετε χαρτί!.. Να μην ακούτε το δάσκαλο! Να μη φοβάστε τς πατεράδες σας!... Να δέρνετε τς μανάδες σας!...Ούτως ηγόρευε προς θορυβώδη όμιλον δεκαετών και δωδεκαετών παιδίων, αναβάς επί του τελευταίου θρανίου του απωτάτου από της δασκαλοκαθέδρας, ο Γιαννιός ο Βρυκολακάκης, είς των μεγαλυτέρων μαθητών. Εφοίτα από επταετίας και ήτο ήδη δεκαπενταετής, αλλά μόλις είχε μάθει να διαβάζη συλλαβιστά...».

«...Το σκολείο... δεν έγινε για να μαθαίνουν τα παιδιά γράμματα... Εγινε για να μαζώνουνται οι κλήρες, τα παλιόπαιδα, τα διαβολόπουλα. Πώς μπορεί, το λοιπόν ένας γονιός να τα έχη μπελά απ' το πρωί ώς το βράδυ;...

Γιατί πληρώνεται ο δάσκαλος; Για να έχη το βάρος αυτό, να είναι οι γονιοί ήσυχοι... Ας τρώνε τα θρανία, που είναι ξύλινα, ας τρώνε τους πίνακας και τα χαρτιά τους, τους τοίχους και το πάτωμα, για να είναι οι νοικοκυραίοι ησυχώτεροι...»

«... ο διδάσκαλος δεν είχεν όρεξιν ν' αντείπη εις ταύτα, αλλ' απλώς αφωσιώθη εις το έργον»...


Αλ. Παπαδιαμάντης: «Η Δασκαλομάννα» έτος 1894

Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2008

Πηγή για τους ιστορικούς που θέλουν να ερμηνεύσουν το παρόν ΚΡΑΧ

USA 2008: The (new) Great Depression
Oι αντιφάσεις του καπιταλισμού
Χρεωκοπίες, απολύσεις και ανεργία -
Aπίστευτα προκλητικά τα κέρδη BP και Shell -
Εν μέσω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης η γενική αίσθηση είναι ότι τα πάντα καταρρέουν. Είναι αυτό αληθές; Φυσικά και όχι. Αρκεί να κοιτάξετε τις αναφορές για δύο από τις εταιρίες κολοσσούς στο χώρο των πετρελαιοειδών για το τρίτο τρίμηνο του 2008. Πιο συγκεκριμένα, η BP ανακοίνωσε αύξηση κερδών της τάξης του απίστευτου 148%, ενώ η ανταγωνίστριά της Shell ανακοίνωσε καθαρά κέρδη με αύξηση 71% σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρσι. Αυτό σε χρήματα μεταφράζεται σε 10,5 και 10,9 δισ. δολάρια για την κάθε μία (σε ημερήσια βάση τα κέρδη τους ανέρχονται σε 115,3 και 119,7 εκ. δολάρια αντίστοιχα)!

Ο Πρωθυπουργός της Βρετανίας Gordon Brown δήλωσε : «… Το ζητούμενο είναι να αποτυπώνεται στην αγορά η μείωση της τιμής του βαρελιού, που τώρα βρίσκεται κάτω από τα 60 δολάρια ενώ λίγο διάστημα πριν βρισκόταν κοντά στα 150 δολάρια. Αυτό σημαίνει ότι οι τιμές έχουν πέσει κάτω από το μισό και όπως ακριβώς βλέπουμε τις αυξήσεις των τιμών να αποτυπώνονται άμεσα στις αντλίες των καυσίμων, θέλουμε να βλέπουμε και τις μειώσεις να αποτυπώνονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο».
Παρόλα αυτά, η μόνη αντίδραση της BP ήταν να απαντήσει ότι κατά την προηγούμενη τριετία έχει καταβάλει την υψηλότερη φορολογία στη Βρετανία.

Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2008

Καταστρέφοντας βιβλία δεν σώζεται η Ιστορία


Αρχιεπίσκοπος και νοοτροπίες σκοταδισμού


του ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ Δεν αποκλείεται να κάνουν οι μαθητές αυτό που προτίθεται να τους παροτρύνει ο αρχιεπίσκοπος, εάν διαπιστώσει, όπως είπε, ότι τα νέα σχολικά βιβλία διαστρεβλώνουν την Ιστορία μας. Αφού τους έδωσε την ιδέα ο αρχιεπίσκοπος, οι μαθητές ενδεχομένως να προχωρήσουν από τώρα στο... θεάρεστο έργο να σχίζουν βιβλία (όχι επειδή εισακούουν τις όποιες προτροπές του αρχιεπισκόπου, αλλά για την πλάκα τους), κάνοντας αρχή από όσα θεωρούν ως τα πιο βαρετά, δηλαδή εκείνα των Θρησκευτικών! Ο θεός να ελεήσει πια τον αρχιεπίσκοπο και όλους όσοι σκέφτονται σαν κι αυτόν, με μεσαιωνικές νοοτροπίες του σκοταδισμού... Καταστρέφοντας βιβλία δεν «σώζονται» ούτε η Ιστορία, ούτε οι νέοι. Το ζητούμενο είναι να προσφέρονται στους μαθητές και ευρύτερα στο κοινό, βιβλία με υψηλού επιπέδου περιεχόμενο και αισθητική. Εύστοχα το διατύπωσε μια φοιτήτρια στο μάθημα «Νεολαία και κοινωνία»: «Κανένα βιβλίο δεν λέει όλη την αλήθεια!».

... ('Εχουμε) την υποχρέωση να προσφέρουμε στα παιδιά και τους νέους όσο το δυνατόν πιο κατάλληλα βιβλία, τα οποία θα προβληματίζουν, θα ερεθίζουν το ενδιαφέρον τους για την απόκτηση γνώσεων και την ανάπτυξη κριτικής σκέψης. Βιβλία τα οποία δεν θα τους αποπροσανατολίζουν, δεν θα τους προκαλούν σύγχυση, με αποτέλεσμα να πελαγοδρομούν. Να τους προσφέρουμε βιβλία αξιόπιστα, ώστε να στηρίξουν σε αυτά τις προσωπικές τους πνευματικές αναζητήσεις.

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2008


Με ταπεινότητα..


Mε την εκλογή του στο θρόνο, ο αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος δεσμεύτηκε ότι θα μετέφερνε στο Θρονί το τεράστιο άγαλμα του Μακαρίου που δέσποζε στο προαύλιο της Αρχιεπισκοπής. Φαίνεται όμως ότι κάτι άλλο είχε κατά νου! Η απόφαση του για ανέγερση καθεδρικού ναού ύψους 29 μέτρων στην παλιά Λευκωσία, φανερώνει τις προθέσεις του. Φαίνεται ότι το κίνητρό του δεν ήταν ο σεβασμός του προς το αρχαιοελληνικό μέτρο το οποίο συνάδει με τον άνθρωπο και τη φύση. Η ανέγερση ενός τεράστιου ναού στην παλιά Λευκωσία θα διαλύσει τα ταπεινά κτίρια της περιοχής και θα αμφισβητήσει τη χριστιανική διδασκαλία που στηρίζει την ταπεινότητα. Η τέχνη, εν ολίγοις, αλλάζει ύφος και ρόλο ανάλογα με τους μαικήνες της. Άλλη ήταν η τέχνη της δημοκρατικής Αθήνας, άλλη τέχνη συλλέγουν οι φιλότεχνοι ηγεμόνες και πατρίκιοι των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων. Από την ιδιωτική στη δημόσια λειτουργία της τέχνης, πνεύμα, ύφος, ύλη, μορφή, μεγέθη, έκφραση, μεταβάλλονται. Η ηγεμονική και αυτοκρατορική τέχνη, συμπεριλαμβανομένης και της αρχιτεκτονικής, αναζητεί το απρόσωπο, επιβλητικό και ρητορικό ύφος που χαρακτηρίζει κάθε συγκεντρωτική εξουσία από την αρχαία Ρώμη ως τον Λουδοβίκο ΙΔ', τον Ναπολέοντα ή τους κλασικίζοντες μεγαλεπήβολους ρεαλισμούς του Μουσολίνι, του Χίτλερ και του Στάλιν. Το είχε ήδη επισημάνει ο Πλάτων στην «Πολιτεία» του (401 α): «Το άσχημο, το άρρυθμο, το ανάρμοστο συμπορεύονται με την έκπτωση των ηθών...»

... Η αρχιτεκτονική είναι αυτή που μας επιτρέπει να νιώσουμε ξανά στον κόσμο σαν στο σπίτι μας». * Εκτός βέβαια αν εμείς θέλουμε να μιμηθούμε τους «γείτονες» με τα τεράστια τζαμιά που έχουν γεμίσει τα κατεχόμενα. Το διά πυρός και σιδήρου, πάντως, ο Χριστός δεν το δίδαξε ποτέ!


Μαρίνα Σχίζα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2008

Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2008

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


Ιστορία-Μεταξάς-Ευάνθης 2008


ΕΥΑΝΘΗΣ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ στο ΒΗΜΑ Κυρ. 9-11-2008:

(απόσπασμα από το άρθρο Στην καρδιά του πολέμου http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15506&m=S03&aa=1 )

Το ενδιαφέρον άρθρο που παρουσιάζει μια έκδοση του National Geographic αναφέρει και τα εξής:

"Μεταξάς και Παπάγος
Πρώτον, στην επισήμανση ότι η νίκη στην Πίνδο και το αλβανικό έπος υπήρξαν το φυσικό αποτέλεσμα της σωστής προεργασίας και της προετοιμασίας στο στρατιωτικό επίπεδο, με ηγέτες τους δύο ικανότερους στρατιωτικούς της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας: τον Ιωάννη Μεταξά, ο οποίος (όσο και αν αποδοκιμάζουμε τη δικτατορία του) υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα μυαλά της σύγχρονης στρατιωτικής τέχνης: πιθανότατα, αν είχε ηγηθεί του στρατού μιας Μεγάλης Δύναμης, θα είχε εξασφαλίσει μια θέση στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία.

Και τον Αλέξανδρο Παπάγο, τον πλέον επιτυχημένο στρατιωτικό της σύγχρονης Ελλάδας, τον μόνο που έλαβε τον βαθμό του στρατάρχη. Η νίκη στην Πίνδο, επομένως, δεν υπήρξε μόνο αποτέλεσμα του ενθουσιασμού ή της παλικαριάς (ήταν ασφαλώς και αυτό), αλλά και του σοβαρού σχεδιασμού, της προσεκτικής προετοιμασίας, και της επενέργειας της παράδοσης, του ηθικού και της αίσθησης της τιμής του στρατού και των στελεχών του. Ηταν μια περίπτωση κατά την οποία δούλεψε σωστά το κράτος: για την επιστράτευση, την ομαλή μετακίνηση των μονάδων στο μέτωπο, τον ανεφοδιασμό τους, την ετοιμότητά τους. Οταν όλα αυτά συναντήθηκαν με τη λαϊκή αποφασιστικότητα για αντίσταση παρήγαγαν έναν στρατό που μπορούσε, έστω και με μέσα πενιχρά, έστω και σε ένα δύσκολο πεδίο, έστω και σε μια δύσκολη εποχή, να κατορθώσει αυτό που λογικά φαινόταν αδύνατον. "



Λίγα σύντομα σχόλια, ο Μεταξάς έγινε γνωστός ως φιλοβασιλικός πολιτικός και δικτάτορας

Καμιά μεγάλη μάχη και νίκη του ελληνικού στρατού δεν έχει τη αποκλειστική σφραγίδα του ως "ένα από τα σημαντικότερα μυαλά της σύγχρονης στρατιωτικής τέχνης". Υπηρέτησε στο γενικό επιτελείο κατά τους Βαλκανικούς και είχε έγκαιρα προειδοποιήσει για τις δυσχέρειες και τους κινδύνους της Μικρασιατικής εκστρατείας.

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως στρατιωτικός ειδήμων και αναλυτής - αν βέβαια είχε αφήσει σπουδαίο θεωρητικό-συγγραφικό έργο όπως ο Liddell Hart , αλλά όχι και να δημιουργούνται τέτοιες λανθασμένες εντυπώσεις ώστε να αναγορεύεται ισάξιος του Ζούκοφ του Μακ Άρθρουρ και του Ρόμμελ.

Ως πολιτικός που γνώριζε τόσο καλά τα στρατιωτικά θέματα δεν δίστασε να επιβραβεύσει την αποπομπή - μετά το βενιζελικό κίνημα του 1935- από τον ελλ. στρατό 1500 δημοκρατικών στελεχών δηλ. των περισσοτέρων ικανων και μπαρουτοκαπνισμένων αξιωματικών, που οδήγησε πέρα από κάθε αμφισβήτηση στην αποδυνάμωση των ενόπλων δυνάμεων. Πολλοί από τους αξιωματικούς που τοποθέτησε αυτός και το παλάτι θαύμαζαν τους Ναζί και τους φασίστες και αργότερα συνεργάστηκαν με τις κατοχικές δυνάμεις.

Φυσικά και υπήρχαν στην Ελλάδα εμπνευσμένα μυαλά και ψυχές που από το τίποτα έφτιαξαν στρατό ο λοχίας Άρης, ο απότακτος Σαράφης, οι βετεράνοι του ΄22 και του '40, οι φυλακισμένοι αριστεροί κ.α.

Δυστυχώς ο κρατικός μηχανισμός, που άφησε η δικτατορία μαζί με την αρπακτικότητα των κατακτητών, επέφερε στην Ελλάδα μια από τις μεγαλύτερες επισιτιστικές κρίσεις που γνώρισαν οι κατεχόμενες χώρες της Ευρώπης ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ που αφάνισε πολύ περισσότερους έλληνες από ότι οι ένοπλες συγκρούσεις.

Όσο για τον Παπάγο δεν αμφισβητούνται οι στρατιωτικές διοικητικές ικανότητές του, αλλά ας αναφέρει ο αρθρογράφος τις τολμηρές επιχειρήσεις που διεύθυνε, από ποια απόσταση τις παρακολουθούσε και πόση υλική και αριθμητική υπεροχή διέθετε στην τελευταία πολεμική επιχείρηση που ήταν επικεφαλής.

Υ.Γ Κύριοι προφεσόρες του ιδρύματος Κων. Καρ. ελλοχεύει ο κίνδυνος η αγωνιώδης προσπάθειά σας αναθεώρησης της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας να σας υποσκάψει επιστημονικά τόσο, ώστε να γίνετε παράδοξο σημείο αναφοράς των μελλοντικών ιστορικών και ιστοριογράφων.

Ευάνθης Χατζηβασιλείου είναι επίκουρος καθηγητής της Ιστορίας του Μεταπολεμικού Κόσμου στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών...Υπήρξε επίσης, ο συντονιστής των τυπογραφικών εργασιών της έκδοσης "Κωνσταντίνος Καραμανλής: Αρχείο, γεγονότα και κείμενα" (Αθήνα, 1992-1997) και συντάκτης τριών τόμων της...και ένας εκ των συγγραφέων του εγχειριδίου Ιστορίας της Γ' Λυκείου ΟΕΔΒ 2008

Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2008

Για το μάθημα της Ιστορίας 9-11-2008



Και όμως η γη γυρίζει!

Από την έναρξη όμως της σχολικής χρονιάς ορισμένοι κύκλοι βάλθηκαν να μας πείσουν περί του αντιθέτου.Αφού απέτυχαν οι εν λόγω κύκλοι να πλήξουν τον φετινό υπό έμφαση στόχο για «καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης με στόχο την απαλλαγή από την κατοχή» έστρεψαν τα πυρά τους στο θέμα του εκσυγχρονισμού αναλυτικών προγραμμάτων στο μάθημα της Ιστορίας.Ακούστηκαν αυτές τις βδομάδες αναρίθμητοι αφορισμοί και επινοήθηκαν μια σειρά από ανύπαρκτοι κίνδυνοι περι επιχειρούμενης τάχατες απόπειρας παραχάραξης της ιστορίας, γεγονός που καθιστά αναγκαίο πιστεύουμε να ειπωθούν με σαφήνεια κάποια γεγονότα και αλήθειες γύρω από αυτονόητα ζητήματα.

I. Το θέμα του εκσυγχρονισμού του αναλυτικού προγράμματος της ιστορίας από το δημοτικό μέχρι και το λύκειο, εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχεδιασμό εκσυγχρονισμού των αναλυτικών προγραμμάτων σε όλα τα γνωστικά αντικείμενα.

II. Ο διαρκής εκσυγχρονισμός των αναλυτικών προγραμμάτων και των σχολικών εγχειριδίων – συγγραμμάτων είναι επιβεβλημένη πρακτική που ακολουθείται σ’ όλο τον κόσμο, χωρίς ασφαλώς να εξαιρείται η Κύπρος. Φέτος για παράδειγμα στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, μόνο στο μάθημα της ιστορίας, εισήχθησαν δύο νέα βιβλία. (Β΄και Γ΄Λυκείου).

III. Μέχρι σήμερα δεν έχει καν οριστεί εξειδικευμένη επιτροπή για τον εκσυγχρονισμό των αναλυτικών προγραμμάτων στην Ιστορία ενώ η δική μας πρόβλεψη είναι ότι νέα συγγράμματα δεν θα ετοιμαστούν πριν παρέλθουν τουλάχιστον δύο χρόνια.

IV. Η ανάγκη για συγγραφή νέων βιβλίων και βελτίωση των υφιστάμενων, τόσο από παιδαγωγικής άποψης όσο και για κάλυψη ιστορικών γεγονότων-περιόδων που απουσιάζουν από τα σχολικά βιβλία, είναι καταγεγραμμένες στην Έκθεση Ειδικής Επιτροπής που ορίστηκε επί προηγούμενης κυβέρνησης και η οποία επισημαίνει σωρεία αδυναμιών και παραλείψεων στα υφιστάμενα βιβλία. Σε αυτή την κατεύθυνση, από χρόνια οι εκπαιδευτικές οργανώσεις απαιτούν εκσυγχρονισμό ή συγγραφή νέων βιβλίων, εκεί όπου δεν υπάρχουν καθόλου, τα οποία θα προάγουν την ομαδο-συνεργατική, ερευνητική διδασκαλία του μαθήματος.

V. Είναι γεγονός ότι οι «πόλεμοι» των εγχειριδίων της ιστορίας είναι συχνό φαινόμενο και στην σύγχρονη εποχή αφού αφενός υπάρχουν διαφορετικές ερμηνείες στα ιστορικά γεγονότα και αφετέρου η παιδεία και η ιστορία σε όλες τις εποχές και σε όλες τις μορφές οργάνωσης των ανθρωπίνων κοινωνιών είναι αναπόφευκτα ιδεολογικά φορτισμένη.

VI. Είναι όμως επίσης γεγονός ότι στην δική μας περίπτωση, οι αντιδράσεις δεν αφορούν κανένα καινούριο σύγγραμμα που έχει αποφασιστεί να σταλεί στα σχολεία. Οι αφορισμοί, η κινδυνολογία και ο παροξυσμός, που έφτασε μέχρι του σημείου να γίνεται αναφορά για πέταμα βιβλίων, είτε στην πυρά είστε στους σκουπιδότοπους, έγιναν και γίνονται «προληπτικά», χωρίς να υπάρχει καθόλου αντικείμενο. Πρόκειται για σκιαμαχίες και κυνήγι φαντασμάτων που ορισμένοι δημιουργούν, με αλλότριους προφανώς στόχους.

VII. Ως ΑΚΕΛ εμπιστευόμαστε ότι το Υπουργείο Παιδείας, μέσα από τις συναινετικές διαδικασίες που ακολουθεί, εργάζεται ώστε να προκύψει ένα επιστημονικά ορθό και σύγχρονο απ΄ όλες τις απόψεις αποτέλεσμα μέσα από την δουλεία των ομάδων που θα συσταθούν. Σε κάθε περίπτωση όμως, επιφυλασσόμαστε να τοποθετηθούμε όταν θα έχουμε τελικά αποτελέσματα αυτής της φιλόδοξης δουλειάς.

VIII. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω διαπιστώσεις, ως ΑΚΕΛ έχουμε την άποψη ότι για την συγγραφή της ιστορίας θα πρέπει να τηρούνται ορισμένες βασικές αρχές. Αρχές όπως αυτές ορίζονται και σε σχετική Σύσταση του Συμβουλίου της Ευρώπης για το σχολικό εγχειρίδιο, το οποίο θα πρέπει:

• Να είναι "προκλητικό". Δηλαδή να μη δίνει τελεσίδικες απαντήσεις, να παρέχει τη δυνατότητα ευρύτερων προβληματισμών και αναζητήσεων και να ενεργοποιεί την κριτική σκέψη των μαθητών.

• Να ενθαρρύνει την ανάληψη δημιουργικών πρωτοβουλιών όπως η βιωματική μάθηση, η αυτενέργεια, η ανάπτυξη δεξιοτήτων μέσα από ποικιλία παιδαγωγικών ασκήσεων και εργασιών με βασικό στόχο την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των μαθητών.

• Να αντιστοιχεί στον τρέχοντα ιστοριογραφικό και παιδαγωγικό προβληματισμό, δηλαδή να αναζητεί την επιστημονική αλήθεια, να εμπεριέχει τα πρόσφατα πορίσματα της ιστορικής επιστήμης και να μην εμπεριέχει εθνικά στερεότυπα και προκαταλήψεις.

• Να περιλαμβάνει πολλές ερμηνευτικές προοπτικές για το παρελθόν. Για παράδειγμα, να περιέχει πολλές και αποκλίνουσες πρωτογενείς και δευτερογενείς ιστορικές πηγές και να αναφέρεται σε ποικίλες θεματικές όπως το φύλο, η κοινωνική τάξη, η ηλικία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, κ.α.

• Να αντιστοιχεί στην ηλικία και στα ενδιαφέροντα του μαθητικού κοινού και να ανταποκρίνεται στο γλωσσικό τους επίπεδο.

• Να καλύπτει πλήρως το εύρος του αναλυτικού προγράμματος και να είναι ελκυστικό. Επίσης να επιδίδεται σε αναφορές επί άλλων κειμενικών και εξωκειμενικών πηγών πληροφόρησης.

• Θα πρέπει να έχει διαθεματικό χαρακτήρα, αναζητώντας την ιστορικότητα των φαινομένων του πολιτικού, κοινωνικού, οικονομικού και πολιτισμικού βίου.


*Ο Γιώργος Λουκαΐδης είναι Υπεύθυνος Γραφείου Παιδείας Κ.Ε. ΑΚΕΛ