12η πηγή-σχόλιο Βαυαροκρατία

«Η περίοδος της Απολύτου Μοναρχίας, διαρκέσασα επί δωδεκαετίαν, αν δεν δύναται να χαρακτηρισθή καθ’ εαυτήν ως ξενική κατάκτησις, οπωσδήποτε παρουσιάζεται ως επίπτωσις προγενεστέρας, δηλαδή της τουρκικής κατακτήσεως»*.
Στην διάρκεια της Βαυαροκρατίας, η πολλαπλή διαδικασία της εξάρτησης, που είχεν αρχίσει στα χρόνια του Αγώνα, γίνεται πυκνότερη και πιεστικότερη, καλύπτοντας τους κυριότερους τομείς της δημόσιας ζωής (την διοίκηση, την οικονομία, την νομοθεσία), σε διαρκή αντίθεση με τους επιθυμητούς προσανατολισμούς και τις δημιουργικές δυνατότητες του ελληνικού λαού, που παραμένουν για τον λόγο αυτόν σε μεγάλον βαθμό αδρανείς ή παραμορφώνονται. Η πορεία από τα δημοκρατικά πολιτειακά ιδεώδη της Επανάστασης στο βαυαρικό απολυταρχικό καθεστώς, η παραθεώρηση του παραδοσιακού δικαίου και η αχρήστευση της δημοκρατικής δυναμικής και της λειτουργικότητάς του με την βίαιη επιβολή των δυτικών νομοθετικών προτύπων και, φυσικά, οι εκφυλιστικές τάσεις της ελληνικής οικονομίας μέσα από την δανειοδότηση και την εκτροπή προς την εξυπηρέτηση των ξένων συμφερόντων, είναι μερικές από τις βασικές συνιστώσες του πλέγματος της εξάρτησης.

Οι Βαυαροί, που ήρθαν με τον Όθωνα και κυβέρνησαν την Ελλάδα απολυταρχικά επί τριάντα ολόκληρα χρόνια (1833-1862), θα περιφρονήσουν και θα αγνοήσουν και τους φτωχούς λαϊκούς αγωνιστές του '21, που είχαν ποτίσει με ποταμούς αιμάτων το δέντρο της λευτεριάς και που τώρα ζητούσαν αποκατάσταση. Ορισμένες φορές η περιφρόνηση αυτή θα λάβη την μορφή ωμής καταδίωξης και φυσικής εξόντωσης. Κραυγαλέες περιπτώσεις οι θανατικές καταδίκες των πατριωτών στρατηγών Θεοδώρου Κολοκοτρώνη (25 Μαΐου 1834) και Γιάννη Μακρυγιάννη (16 Μαρτίου 1853), του Νικολάου Πλαπούτα κ.α.π.

*Νικολάου Ι. Πανταζοπούλου, «Το δια της επαναστάσεως του 1821 θεσπισθέν δίκαιον και οι Έλληνες νομικοί», Θεσσαλονίκη 1971

Π. Μαστροδημήτρης "H μετεπαναστατική τύχη των αγωνιστών του '21 "
Από το περ. ΕΠΟΠΤΕΙΑ Νο 91, έτος 1984, σσ. 543-558.

Κωστής Παλαμάς (αφιερωμένο στους "φουστανελάδες")

Τα κεφάλια του Γένους και του Κράτους.
Ο βουλευτής κι ο δάσκαλος. Τα πιάσαν
όλα τα πόστα! Νους, καρδιά, δικά τους.

Δέσαν το νου· την καρδιά τη ντροπιάσαν.
Νά το ρουσφέτι νά κι η ελληνικούρα,
τ’ άρματά τους. Με κείνα μας χαλάσαν.

Η σκέψη, νούλα. Η Τέχνη, πατσαβούρα.
Ο ψευτοαττικιστής κι ο ψηφοφόρος.
Τ’ άγιο κόνισμα, μια καλικατούρα.

Στη γη που πιάνει και προκόβει ο σπόρος
κάθε λογής τζουτζέδων και πιερρότων,
κι εγώ φυτρώνω ανάξιος ριμαδόρος

μαύρων θυμών και πορφυρών ερώτων.

Σατιρικά γυμνάσματα,
Δεύτερη σειρά, 6. 1912. Άπαντα, Ε΄. Μπίρης-Γκοβόστης, [1964]. 256

Συνάδελφοι - της ΑΛΛΑΓΗΣ- δεν θα σας ακολουθήσουμε στη διχόνοια που καλλιεργείτε και στη λάσπη που πετάτε

Γιατί συνάδελφοι συνδικαλιστές της Αλλαγής
τόση επιθετικότητα και προσπάθεια συκοφαντικής
δυσφήμησης των συναδέλφων που σκέπτονται διαφορετικά από εσάς ;;

Σοφά τα κλέη εν έτει 2008 (από την "Εκπαιδευτική Αλλαγή")

Κι όμως γράφτηκαν από σύγχρονους ευρωπαίους εκπαιδευτικούς,

που σέβονται τις άλλες απόψεις,

δεν υβρίζουν, δεν λασπολογούν, δεν σπιλώνουν...

Συνάδελφοι "θάβουμε" το μάθημα Ιστορίας Κατεύθυνσης

Εγώ, αγαπητοί φίλοι και συνάδελφοι, το μόνο που κατάλαβα πέραν πάσης αμφιβολίας και συζήτησης είναι ότι με το βιβλίο αυτό θάβουμε το μάθημα Ιστορίας Κατεύθυνσης, αλλά και την καλλιέργεια ιστορικής κρίσης.
Εξηγώ: γιατί έχουμε ένα εγχειρίδιο περιληπτικής απόδωσης και καταγραφής γεγονότων που χρειάζεται να το αποσαφηνήσεις ως καθηγητής που διδάσκει τους μαθητές, να το ταξινομήσεις (προσέξτε τις παλινδρομήσεις εσωτερικά μέσα σε κάθε κεφάλαιο!), να το διευρύνεις με πηγές κι επιπλέον πληροφορίες, με υλικό και συζήτηση στην τάξη.
Πράγμα που εναπόκειται στον κάθε διαδάσκοντα. Και θα λειτουργούσε θαυμάσια η πρωτοβουλία του εκπαιδευτικού, αν δεν υπήρχε η λαιμητόμος των Παγκύπριων και Εισαγωγικών Εξετάσεων! Άσε που προσπαθούν να "πιάσουν στροφές" και τα φροντιστήρια, για να ξεπεράσουν τη σχολική ταχύτητα: κυριολεκτικά ντομπάρουν τους μαθητές μας, οι οποίοι προσπαθούν να καταλάβουν το πιο απλό και κυρίως ζητούμενο: πάνω σε ποια ύλη θα εξεταστούν;! Μπάχαλο δηλαδή!
Τελικά η οπισθοδρόμηση θα είναι μεγάλύτερη απ' όση νομίζουμε: πάμε πάλι σε μια αποστήθιση του κειμένου και οι πηγές (του βιβλίου) απλά συμπληρώνουν γνώσεις προς εξέταση, όχι προς κρίση ( βλέπε δειγματικό εξεταστικό)!

Ειρήνη Ασίηκαλη, διδάσκουσα Ιστορία Κατεύθυνσης σε τμήμα της Γ΄Λυκείου στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας.

Αντίλογος στα βιβλία του CDSEE από τον Φιλελεύθερο

http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=562&id=0

Ανιστόρητα βιβλία της Ιστορίας
Συγχύζουν και αποπροσανατολίζουν αντί να προβληματίζουν
Του Χρύσανθου Χρυσάνθου

Φιλελεύθερος 19/10/2008

Παρά την κριτική του ο αρθρογράφος Χρύσανθος Χρυσάνθου καταλήγει σε μια ενδιαφέρουσα πρόταση :

" ...Εάν το υπουργείο Παιδείας ενδιαφέρεται για εναλλακτικό εκπαιδευτικό υλικό στη σύγχρονη Ιστορία της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, ας προκηρύξει σχετικό διαγωνισμό. Εξάλλου, τουλάχιστον όσον αφορά τη σύγχρονη Ιστορία της Κύπρου, κατά τη γνώμη μου μπορεί να χρησιμοποιηθεί στα σχολεία το βιβλίο του Κώστα Κατσώνη
«Η Κύπρος στους δρόμους της ιστορίας: Η γέννηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μια σύγχρονη προσέγγιση της Κυπριακής ιστορίας μέσα από την πολυφωνία των πηγών».
Επειδή ενδεχομένως ο ίδιος ο συγγραφέας από σεμνότητα δεν θα το προτείνει, καταθέτω την εισήγηση, κρίνοντας ότι το βιβλίο του Κ. Κατσώνη είναι απείρως πιο ενδιαφέρον, πιο συγκροτημένο και πιο μελετημένο από εκείνο του Κέντρου για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. "

Τέσσερα νέα βιβλία επιλεγμένων πηγών στα ελληνικά (σε μορφή .pdf )

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ ΣΤΗ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ από την ιστοσελίδα:

http://www.cdsee.org/jhp/download_gre.html

1. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία
2. Έθνη και Κράτη στη Νοτιοανατολική Ευρώπη
3. Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι
4. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος